HeldEnMerk

Toen ik klein was waren er al voetbalplaatjes als promo. Dat zat bij koekjes en we vraten die met kilo’s. Afgelopen maanden ruilden we ons gek om onze dochters hun Smurfenboek vol te krijgen. Het is dus van alle tijden.
En zo zullen ook kranten van alle tijden blijven. Maar wat veranderd is, is dat er nu gewoon meer keuze is. Het wordt dus een én én verhaal, in plaats van een of of verhaal.
Van traditionele voorspelbare mediaplanning, gaan we naar content en channel planning. Veel efficiënter.
Aan de kranten om te zorgen dat ze qua content voeling blijven hebben met de mensen.

Zoals je weet behoor ik tot de groep die gelooft dat de consument van vandaag en vooral die van morgen (de Y Generation of Millennials) zélf op zoek zal gaan naar content. “Ik zie wàt ik wil zien, wanneer ik het wil zien”. Zolang kranten aan iedereen dezelfde informatie pushen-’iedereen is in hetzelfde geïnteresseerd’, maken kranten op termijn geen enkele kans.
Het is een jaren oud gezegde: ‘er worden jaarlijks miljoenen boren verkocht, maar niemand wil een boor, mensen willen een gat in de muur’. De komende generatie consumenten is daar niet alleen van overtuigd maar vooral ook bijzonder mondig in geworden. Geen interesse, we drop it! Als kranten zich niet aanpassen sterven ze een snelle dood en zullen dus per definitie geen adverteerders meer gebruik maken van dat ‘old school’ medium.
On Demand is de toekomst, voor uitgevers van kranten, tijdschriften, TV, én uiteraard op het internet.
En als het aan ondergetekende ligt, dmv bewegend beeld uiteraard!

Op onze blog http://www.youviewtv.blogspot.com vind je trouwens feitelijke informatie over deze fantastische revolutie die wij mogen meemaken! Groetjes, Vincent

Zou AH de mosterd in België gehaald hebben ? Vorig jaar heeft Delhaize een ware rage ontketend met … Smurfenstickers !http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=oe1v3ult
En wat de kranten betreft, ze blijven alsmaar meer op geschreven TV lijken … lokale info, bekende Vlamingen, nog meer nieuws over TV-programma’s en sport, opiniepagina’s over alles en nog wat door zelfverklaarde opiniemakers, weinig over buitenlandse zaken, … Media passen zich aan en werken aan een multimediaal aanbod. Eénzelfde persgroepen bieden nu TV én radio én magazine én internet én kranten.

Ik denk dat het goeie zaak is voor de discussie om een onderscheid te maken in merkbekendheid, een (helden)merk bouwen en de taak van mediacentrales.

1/ Merkbekendheid: komt neer op bereik,
2/ Merk bouwen: komt neer op content en engagement,
3/ Mediacentrales.

DUS “Gaan merken nog gebruik maken van kranten om naam te maken?”

1/ Merkbekendheid: er wordt al eens smalend gedaan over massamedia, de klassieke media. Maar an sich is er niks mis mee: mensen kijken nog steeds TV, lezen nog steeds de krant en zetten ‘s morgen nog steeds de radio op. Hoe je het ook draait of keert, dat blijven kleppers die samen 85% van de bevolking dagelijks bezighouden. Om een merkbekendheid te bouwen ben je nog steeds gebonden aan één of een combinatie van massamedia. Ik denk dat merken asoluut nog gebruik gaan maken van kranten om naam te maken. Je hebt die massa nodig.

Wat daarentegen wél een scheef oog verdient, is de manier waarop de media soms ingezet worden. Nog te vaak zijn media slechts dragers voor een boodschap, terwijl een medium aandeel moet hebben in het idee. De vraag die ik me vooral stel, is eerder ‘HOE gaan merken gebruik maken van kranten of media in het algemeen?’ Wetende dat er veel clutter is, dat media diffuser worden (mediaconvergentie) en dat er stilaan paralelle realiteiten ontstaan (mensen consumeren media waar en wanneer ze willen).
Het antwoord ligt volgens mij in ‘Dominate the scene’: creatief of in consistentie.

2/ Merk bouwen: bovenstaande is de perfecte intro voor wat ik hier wil schrijven. Een merk bouwen dat doe je inhoudelijk, vanuit product/dienst en vanuit communicatie.
Consumenten moeten een meerwaarde zien die bv entertainment, informatie of emotie kan zijn. Maar vooral, een modern merk bouwen dat doe je in dialoog met de consument.
Kan een merk gebruik maken van kranten om naam te maken ? Ja, zolang kranten geen zaligmakend middel of het idee zijn, maar slechts een tool. The medium is no longer the message. De basisidee moet goed zitten. En kranten kunnen helpen om het idee op een relevante manier bij een groter publiek te brengen.

3/ Mediacentrales.
Adverteerders zullen altijd nood hebben om investeringen gekwantificeerd te zien in bereik en GRP. Dus het businessmodel van de mediacentrales als media-specialisten blijft draaien. De grote uitdaging ligt in een attitude-switch bij de adverteerders die oog moeten krijgen voor kwalitatieve mediaplanning die niet altijd gejustifieerd wordt door GRP’s of cost per contact.

Dank voor de vele reacties op mijn vraag! Interessant reacties ook…

Ik verbaas me dat mediacentrales en kranten over een kam geschoren worden terwijl ze eerder natuurlijke vijanden zijn. Mediacentrales tasten de marges van kranten aan en je moet je afvragen of het niet hun gebrek aan expertise is die de oorzaak is van de nog immer gebruikte GRP’s en andere demografische cijfermatige doelgroepdekkingen. Ik denk dat een meer resultaat-gerichte aanpak door kranten goed zal werken en dat vele kranten ook zo zouden willen werken. Echter, zoals ook met mensen, passen ze zich aan aan de hand die hen voedt en bijten ze die niet.

Voorts ben ik het helemaal eens met Mediagast’s vise op mass media. Dit raakt de kern van mijn vraag; immers, juist de verschuiving in mediatijdsbesteding die zich zo razendsnel lijkt te voltrekken, drijft in hoge mate de vraag of kranten op termijn nog wel onderdeel uit zullen maken van mass media. Zo niet, wat is dan hun rol en hoe zouden ze mee moeten veranderen om hun rol als mass media tool te kunnen behouden? (als ze dat uberhaupt zouden moeten doen) Moeten ze bijvoorbeeld uitbreiden richting andere media teneinde de massa nog steeds te kunnen bereiken.

Iets anders wat me opvalt in de discussie is de dienende rol die de kranten krijgen toebedeeld vis-a-vis adverteerders. Dit is te begrijpen vanuit een business model dat puur advertentiegedreven is. Echter, een groot deel van de omzet van de klassieke kranten wordt nog steeds uit abbonnee’s en losse verkoop gehaald. Welke afweging zou er in uw ogen gemaakt moeten worden. “Buigen voor de commercie” of “vasthouden aan opinie”?

Guillaume,
Ga jullie zeker niets trachten bij te brengen over Print Publishing & Advertising. Ik tracht mij te focussen op Digital Publishing & ben geboeid bezig met de convergentie tussen Media & Mobile. Daarom lijkt met dit artikel misschien een bijdrage te kunnen geven vanuit een andere hoek, digitale revolutie :
10 Ways Newspapers are Using Social Media to Save the Industry
Bron: http://mashable.com/2009/03/11/newspaper-industry/

“The newspaper industry is in a critical state. Here are 10 ways newspapers are using social media to save it.”

The collapse of print advertising and the downturn in sales, at the news stand and through subscriptions, has led to a frantic search for new ways to monetize content that’s often available online for free.

Social media gives any business an interactive channel to communicate with its current and future customers. For newspapers, that channel can increase the chances of survival in a market where commoditized information has diminished the value of individual brands.

http://www.youtube.com/watch?v=ciSrNc1v17M&feature=player_embedded

{Video} — Dramatic Shift in Marketing & Advertising Reality

Zoals Guillaume al zegt: je zult je als adverteerder moeten aanpassen.

Kranten zijn geen ideeleveranciers, het zijn nieuwsleveranciers. Hoe je het ook draait of keert: mensen kopen de krant om het nieuws te lezen, niet om de advertenties te bekijken.

Persoonlijk geloof ik niet meer in het spammen met reclame, hoe creatief of leuk ze ook is. Het “je-koopt-het-medium-voor-de-content-maar-dan-moet-je-ook-mijn-boodschap-zien”-model is op sterven na dood.

In de toekomst zullen mensen aan hun netwerk vragen “welke bank raden jullie me aan” of zullen ze van anderen aanbevelingen gehoord hebben. Zo zullen ze (hopelijk) bij ING terechtkomen. Als ING kun je die mensen die je aanbevelen geld geven voor hun aandacht. De aandachtseconomie heet dat.

Of je kunt initiatieven opzetten waar mensen je producten kunnen testen en er over schrijven. Er bestaat al zo’n soort word-of-mouth-netwerk, http://www.trnd.nl. Je krijgt er bovendien ook eerlijke consumenteninzichten.

Of je kunt relevante content voorzien die mensen kunnen verspreiden. Je kunt jonge volwassenen bijvoorbeeld op een eenvoudige manier de basics van geld beheren uitleggen, op beter nog, platformen opzetten waar jonge mensen elkaar uitleggen hoe het nu zit met leningen enz. Geloof me, daar is een gat in de markt. Ik heb bij me thuis een ‘beleggen-voor-beginners’-avond georganiseerd voor vrienden, waar mijn vader – die o.a. beleggingsfondsen verkoopt – volkomen vrijblijvend advies gaf over beleggen. Een tupperwareconcept maar dan met financiële producten. Het was een succes. Zo krijg je een stem als autoriteit in je branche. Maar vermijd het obligate salespraatje, want zo lukt het dan weer niet.

En de basis van dit alles: goeie producten en een goeie service.