Moenen is free lance graphic designer in New York.
“hoe verantwoord je je held-geheimen prijs te geven aan iedereen die het maar wil, “villain-merken” kunnen die dan namelijk ook toepassen. Hoe ga je om met de immoraliteit van merken waar je reclame voor moet maken.”
Guillaume:
Aha, Moenen, dat is een goeie. We herinneren ons natuurlijk hoe Joseph Goebbels de meest verfijnde marketingtechnieken heeft gebruikt om Hilter en de Nazis helden te maken van een onwaarschijnlijk destructief verhaal. Nu, ik denk dat de moderne marketing meer van Goebbels heeft geleerd dan andersom. De man was een natuurtalent al heeft hij het gaandeweg moeten leren. Je weet dat zijn eerste propagandafilms de Joden afschilderden als ratten. Maar het publiek vond die films zo afgrijselijk dat ze er niet naar keken. Pas later heeft Goebbels de weg van de schoonheid en verleiding gevolgd, met de prachtige beelden van cineaste Leni Riefenstahl. Zoals ik in het boek heb uiteengezet, zijn negatieve heldenverhalen heel duidelijk van structuur en daar kunnen de “goeie” helden veel van leren.
Wat betreft je tweede vraag, het probleem doet zich nooit voor.
Als je ziet hoe wij met merken werken, dan is er altijd in het begin een fase van introspectie. De Know Why. We gaan op zoek naar een positieve bijdrage voor de gemeenschap. Immorele merken haken in die fase al af bij ons. Het komt nooit tot een samenwerking. We drukken elkaar de hand, wensen elkaar veel succes en zien elkaar nooit meer weer.
Maar.
Moraliteit is geen wetenschappelijk afgelijnd begrip. Er zijn beïnvloedende externe factoren als cultuur en tijdsgeest. Van iets wat jij immoreel vindt kan iemand anders zeggen dat het immoreel is van dat immoreel te vinden. Ik heb hier een geestig voorbeeld van een spotje voor het Scandinavische frisdrankje Solo dat spot met de immoraliteit van reclames die dingen beloven die niet kunnen.
http://www.vimeo.com/2749627Wat vind jij trouwens actueel het meest immorele merk?
De meest immorele merk van deze tijd zijn naar mijn mening de drie Amerikaanse autoreuzen.
Jarenlang naftverslindende wagens maken en geen producten op de markt brengen die gebruik maken nieuwe technologieën.
In een moment van crisis waar de consument kiest voor kleinere en zuinigere (vooral Japanse) wagens vraag je aan de overheid geld om je bedrijf overeind te houden en geen mensen te moeten ontslaan.
Dat vind ik immoreel.
Citybank schrijft mij elke week een brief of ik geld van hen wil lenen. Moest hun briefpapier absorberend zijn, dan zou ik het tenmisnte nog kunnen gebruiken.
[...] http://www.heldenmerk.be (asking Mr. G what he thinks about the immorality which often goes together with advertising) [...]
Ik heb het gevoel dat je het antwoord op deel 1 van mijn vraag wat hebt ontweken, maar het is hoe dan ook deel 2 dat er voor mij toe doet. Alleen is dat ook niet het antwoord dat ik zocht.
Ik ga er een voorbeeld bijsleuren om het meteen heel concreet te maken. Ik deed een kleine roadtrip liftend door de VS een jaar geleden, en kwam tijdens mijn omzwervingen in een klein onooglijk dorp genaamd Belington in West-Virginia. In een tevergeefse poging om iets eetbaar te vinden, ondekte ik dat het dorp twee supermarkten had: de Dollar King en de Family Dollar, het equivalent van een Lidl en een Aldi. Alleen nog veel erger. Geen verse groenten, een miljoen varianten aan onbijtgranen, heelder gangen snoepgoed en frisdrank, zwanworstjes en wat microwaveable meals.
Terwijl ik met mijn giant-snickers snoepreep (het dichtste wat bij eten kwam) aan de kassa stond, zag ik een vrouw. Ik schatte haar 25 jaar, ongeveer 1m65, lijkbleek, gewicht goed over de 100, IQ er zeer waarschijnlijk goed onder. Ze stond met haar 9-jarig dochtertje — even bleek, graatmager, scheel, beugel, streepje kwijl uit de mond — voor het rek met de synthetische snoep te discussiëren wat ze allemaal gingen kopen. De helft van de producten was van een klant van jullie, en guess what, ik heb er ook nog voor gewerkt.
Voor het eerst had ik door wie het eigenlijke doelpubliek was, en ik was er eerlijk gezegd niet goed van. Des te mer omdat ik dit eigenlijk al veel langer wist maar rustig de andere kant opkeek. Je kan de imoraliteit van een synthetische snoepfabrikant relativeren, maar niet ontkennen. Bedrijven als deze zijn net als fast food ketens verantwoordelijk voor zware schade aan de volksgezondheid in de vorm van overgewicht, rotte tanden, diabetes, kanker en noem maar op. Ze zijn er ook voor verantwoordelijk dat een appel niet alleen 3x zo duur kost als een zakje snoep, maar dat hij ook simpelweg niet meer wordt verkocht op sommige plekken. En daar bovenop targetten ze dan nog eens kinderen, wat wil zegen: ouders bereiken via manipulatie van de invloed van de kinderen (the nag-factor, je hebt er wellicht al van gehoord).
Ik weet dat Duval Guillaume erg veel ‘nobele’ klanten heeft (ik denk aan braille liga, gaia of onschadelijke merken als Radio1 of De Lijn), maar het blijft een commericieel bedrijf in een competitieve markt dus de etische factor kan sowieso niet altijd de doorslaggevende factor zijn.
Dus nu opnieuw mijn vraag: hoe ga je daar als bedrijfsleider mee om?
Als werknemer is het antwoord simpeler, als je geen reclame wil maken voor merken waar je niet achter staat, ga je beter gewoon niet in de reclamewereld. Wat mij laat concluderen dat je zelf in je leven hoe dan ook reclame hebt moeten maken voor verschillende levels van ‘villain’ merken om daar te geraken waar je nu staat.
Ik wijs niet met de vinger, ik ben zelf meer dan schuldig. Maar ik heb beseft dat ik mezelf niet altijd weet te verantwoorden omdat ik wel eens de andere kant durf opkijken als het over werk gaat (ik heb bv nog een spot voor de CD&V gemaakt en ben zelf overtuigd groen, en kijk nu).
En ik zou graag weten hoe jij met dat onvermijdelijk probleem omgaat. Denial is not an option.
Mijn meest immorele merk is niet echt een merk maar eerder een industrie, zijnde de industriële voedselindustrie. Ik ben wat beïnvloed door Michael Pollan, wiens ‘Omnivore’s Dilemma‘ een zware indruk heeft nagelaten, maar ik ben sowieso nogal begaan met het thema en word volledig mistroostig als ik denk aan hoe onze groenten, vis en vlees vandaag worden gegroeid of gekweekt. Met geen greintje sustainability, veel leed, ongezond en vaak slecht smakend eten en een zwaar vervuilde planeet als eindresultaat. In dat kader ook mijn voorbeeld hierboven.
Andere favoriete slechte merken liggen voor mij eerder in het hoekje van religies, sektes en totalitaire regimes die een mens van zijn vrijheid beroven, het zij aan zijn handen of in zijn hoofd.
Beste Moenen, het is nu duidelijker waar je naar toe wil.
Inderdaad niet eenvoudig en we zitten er allemaal mee tussen. De opvoeding van de consument.
Zoals je weet werken we voor een paar grote brouwers. Toen Johnny Thijs, nu ceo van De Post, mijn klant was bij Stella Artois vroeg die altijd heel mooie drinking shots in de films. Ik heb hem toen de vraag gesteld: er zitten mensen thuis te kijken die net zijn afgekickt van een verslaving, en dan ga je daar zo’n close up geven van een slikkende adamsappel met deugddoende muziek bij. Kan dat wel?
Johnny zei me iets dat ik toen wijs vond: “Volwassen worden is leren omgaan met de dagelijkse verleidingen.”
Mijn mening is deze: Geef iedereen de vrijheid zijn verhaal te brengen. Mensen op het goeie spoor zetten om volwassen te consumeren is ook een goed verhaal waard en daar mag de overheid zich achter zetten. Met andere woorden, leer de mensen op een volwassen manier omgaan met de verleidingen die toch altijd aanwezig zullen zijn.
Het probleem is natuurlijk, dat het communicatiebeleid van overheidsorganisaties gericht is op “slecht gedrag afkeuren” in plaats van “goed gedrag aanmoedigen”. (met één uitzondering: BOB).
Wat betreft je andere comment, industrieën kunnen inderdaad immoreel zijn, vanwege hun anonimiteit. Laat dat een pleidooi zijn voor reclame: wij halen die bedrijven weg uit hun veilige anonieme hoekje.
Tot slot: Wie is er immoreel? Wie zijn die bedrijven? Ze zijn vaak beursgenoteerd en dus eigendom van Jan en Alleman. Zijn al die kleine aandeelhouders zich bewust van de activiteiten van de bedrijven waarvan zij mede eigenaar zijn? Indien niet - is dat moreel verantwoord?
Greenpeace, omdat ze tegen kernenergie zijn en dus voor de opwarming van de Aarde. Zelfs de oprichter van Greenpeace heeft zich tegen zijn eigen geesteskind afgezet. En de politiek, omdat ze niks doen tegen immorele merken. En je weet het hé: Schreiben macht frei.
hallo Moenen, ik begrijp je dilemma. Werken in de reclame (of marketing), kan dat wel als je een geweten hebt? Zelf heb ik maar enkele keren echt in gewetensnood verkeerd en dat was altijd als het om sigaretten ging. Uit principe, maar ook en vooral omdat ik zelf een hekel heb aan (passief) roken. Wat iemand villaine merken vindt, is heel persoonlijk, dat zie je als je er de commentaren op naleest. En het is inderdaad niet altijd even eenduidig. Ik lees vandaag in de krant dat Gert Verhulst en Hans Bourlon mega-managers van het jaar zijn. Dat is allemaal tof, entertainment voor kinderen, wie kan daar nu tegen zijn? Bij haar laatste verjaardag sprong mijn nichtje van 7 even vrolijk uit de kast met een Mega Mindy pak aan. Toch denk ik soms met een zekere nostalgie terug aan de tijd dat Pipi Langkous nog gewoon Pipi was en geen product in de Studio 100 stal. Gisteren was ik in de Colruyt. De enige persappelsienen die ze hadden waren Plopappelsienen.
Ik ga later nog reageren op de rest, maar @ free: je beschuldig van greenpeace is ronduit kortzichtig. De opwarming van de aarde is een behoorlijk korte termijn probleem (vandaar de redelijk recente mobilisatie ertegen) dat we veel te lang hebben genegeerd en waar we nu maar mee zitten.
Ik persoonlijk denk dat het point-of-no-return al is bereikt (in die zin dat we nooit genoeg kunnen omkeren voor het échte omslagpunt er aankomt) maar alles wat we kunnen en moeten doen kan maar rond één ding draaien en dat is sustainability.
Als je niet leert uit je lessen is alle hoop verloren.
Te veel CO2 de lucht in sturen beinvloedt onze planeet in termen van tientallen of honderden jaren. Kernenergie is 1000x ingrijpender en in plaats van het te verneuken voor de komende 3 generaties, verneuk je het voor de komende 3000 generaties.
Denk even na wat kernenergie betekent. Wat de gevolgen zijn. Kernafval gaan dumpen, diep in de zee of ergens in een arm derdewereldland waar ‘wij’ er geen last van hebben. Voorlopig.
Ik heb nooit begrepen dat dat fenomeen zo sociaal aanvaard is terwijl je onmogelijk nog grotere schade kan aanrichten.
Tenzij je gewoon alles leefbaar wil houden tot je zelf de pijp uit bent en dan alles de pot op kan. In dat geval is het een superoplossing natuurlijk.
“If CO2 is a very important climate driver then you would expect to see its effect on all timescales; and for example when you look at the last 500 million years, or the last 10,000 years, the correlation between changes in CO2 and climate are very poor.”
Henrik Svensmark
Lees meer op http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/7092655.stm
@moenen
Je vraag en bijbehorend verhaal hebben me
diep geraakt.
Zoals een held en wijs man uit India ooit zei: je moet zelf de verandering
zijn die je wil zien, en ik heb goed nieuws voor jou. Je zou er helemaal
niet alleen mee staan. Er is iets aan ‘t gebeuren. Als je vandaag aan
afstuderende ingenieurs vraagt of ze ‘t liefst voor de auto-industrie zouden
werken, danwel voor de hernieuwbare energie-sektor, dan kiest een overgrote
meerderheid voor hernieuwbare energie. (hoewel er in de auto-industrie
boeiende dingen staan te gebeuren, maar dit geheel terzijde)
En die verschuiving is overal bezig. In de kennismaatschappij (en daarna
misschien ‘de conceptuele maatschappij?) heb je als creatief talent de keuze
aan wie je je creativiteit toebedeelt. Talent is schaars,
en daardoor heb je als creatieveling een sturende, bepalende
invloed waarmee een bedrijf haar succes precies uitbouwt. Je kan de wereld
niet veranderen, je kan wel positief bijdragen aan hetgene de wereld nodig heeft.
Voor een ‘fout bedrijf’ werken, heeft op die manier veel zin. Want zij hebben meer dan een ander nood aan de “creative sustainable opportunity”. En die kan jij haar toebedelen. Door te werken voor ‘foute bedrijven’, kan je werk een veel substantiëlere bijdrage zijn voor de transitie die de wereld nodig heeft.
Zelf ben ik een slechts zeer gemiddeld strateeg, maar in AL MIJN WERK draag ik bij aan beter.
Naar aanleiding van deze barre tijden, sta ik op eigen benen, en heb een
waanzinnig risico genomen; ik produceer enkel werk met een
substantiële maatschappelijke of ecologische meerwaarde.
Al de rest, daar bedank ik voor. Ik noem het een risico omdat het misschien
in een afnemende markt, als gemiddeld talent niet echt heel verstandig is.
En weet je wat? Ik krijg veel werk, en mijn werk is beter dan tevoren.
Waarom? Omdat ik net zoals anderen gewoon beter presteer beter als mijn
competenties aansluiten bij mijn idealen.
Voor een financiële speler die de crisis overleefde omdat ze altijd verantwoord heeft gewerkt, adviseerde ik laatst om geen
imago-campagne te maken, maar wel de hele natie te trakteren op een lekkernij.
En weet je wat? Ze gaan er voor! Ze begrijpen het statement. 1-0 voor
de verandering die de wereld nodig heeft.
Aan een grote supermarktketen in België adviseerde ik om de ecologische
voetprint van ieder product te vermelden op het prijskaartje (en hoe dat er
dan kan uitzien, en hoe je daarmee start) Ze overwegen het ernstig, en
vragen bijkomend studiewerk.
Ik heb persoonlijk wel de ervaring dat dit niet makkelijk is om te doen vanuit een reclame-bureau, en al zeker niet vanuit al te ‘reclamishe’ reclame-bureau’s.
Reclame-bureau’s zijn gecommisioneerd om ‘bestaande verhalen zo mooi mogelijk te vertellen’. En de wereld heeft net behoefte aan ‘betere verhalen’.
“Doing the thing right” (de industriële, linkerhersenhelft-gedomineerde fylosofie van de afgelopen eeuw) is dringend te vervangen door “doing the right thing”.
Effectiviteit ipv Efficientie.
Doing good ipv ‘doing less bad’.
Benieuwd hoe de reclame-bureau’s daarmee gaan omgaan.
Groet
Stefaan
Uit het zelfde artikel:
“His conclusion was that it could not. Since about 1985, he found, the cosmic ray count had been increasing, which should have led to a temperature fall if the theory is correct - instead, the Earth has been warming.”
En dan een relativerend besluit:
“If anyone said that there is proof that the Sun or greenhouse gases alone are responsible for the present-day warming, then that would be a wrong statement because we don’t really have proofs as such in the natural sciences,”
–
Maar ik wil reageren op je comment over de consument opvoeden. Ga ik volstrekt niet mee akkoord. Reclame voedt consumenten niet op. Reclame probeert een consument te overtuigen om een product te kopen omdat de producent van dat product daarvoor betaalt. Als je er op het einde een ‘geniet maar met mate’ of ‘drink met verstand’ achtersmijt is dat niet consumenten opvoeden maar jezelf indekken voor het feit dat je wel alcohol verkoopt.
Bier in een slecht voorbeeld omdat er an sich niets immoreel aan is. Consumenten zullen zich blijven tepletter rijden dankzij dat bier, het enige wat je kan veranderen is dat ze zich te pletter rijden op Stella of Heineken. In zeker mate kan je het zelfde zeggen over snoepgoed. Maar die kindjes kunnen ook gewoon op een appel kouwen of op normale koekjes en ander lekkers waar we altijd al op hebben geknabbeld.
Het gaat over bedrijven opvoeden. Maar daar ben je als reclamemaker niet mee bezig. In het beste geval ga je selectief zijn in de bedrijven waar je voor werkt, in het ergste geval ga je de bedrijven waar je voor werkt goedpraten aan de consument. Zoals dat verschrikkelijk cynisch verhaal van de kledingslijn van Kathy Lee Gifford die voor elk item dat je aankocht een percent gaf aan ‘child charity’, terwijl de kleren aan elkaar werden genaaid door kinderen in Honduras (bron: ‘The Corporation’ documentaire).
Heeft Duval Guillaume iets ingebracht tegen Spa dat met hun rood flesje op de markt kwam? Niemand gebruikt rood plastic met als gevolg dat geen enkel van die flesjes kan worden gerecycleerd. Wordt allemaal verbrand als restafval. Nee, DG heeft een (mooie) reclamecampagne gemaakt waardoor het rode flesje een succesverhaal is geworden. Ik denk dus niet dat je als reclamemaker de bedrijven uit un anonieme hoekje haalt. Daarvoor zijn de non-profit organisaties er. Het zijn zij die ervoor zorgen dat de koeien voor McDonalds een beetje humaner worden geslacht, en ja via zo’n grote bedrijven heb je inderdaad veel meer impact. Maar opnieuw, dat is niet waar je je als reclamemaker mee bezighoudt.
En als je zegt ‘wie zijn die immorele bedrijven’: correct, die bedrijven zijn grote oncontroleerbare ‘monsters’ waar één persoon nooit vat op heeft. Iedereen, van comsument over kleine aandeelhouder tot CEO draagt mee bij tot het ‘monster’. Een monster dat vaak veel ergere dingen doet dan waar een individu toe tot instaat is of mee akkoord zou gaan. Omdat de monster-factor van een bedrijf net de optelsom is van de ignorance van iedereen betrokken. En als reclamemaker draag je daar behoorlijk aan mee. Zeer behoorlijk zelfs.
@ Stefaan: ben blij dat te lezen. Het zou geweldig zijn als een reclamebureau zijn klanten zou inspireren om groen te gaan, ipv groen te communiceren (zoals je heel terecht aankaart in dei presentatie op je site). Maar helaas is doing the right thing vaak ook gewoon weigeren reclame te maken voor een product dat in se fout is, en dat kan je als bureau gewoon niet permitteren.
Moenen, wanneer verschijnt je eerste boek? 
“Het gaat over bedrijven opvoeden. Maar daar ben je als reclamemaker niet mee bezig. In het beste geval ga je selectief zijn in de bedrijven waar je voor werkt, in het ergste geval ga je de bedrijven waar je voor werkt goedpraten aan de consument.”
Zo pijnlijk waar.
@Moenen
Er is iets dat ik je moet duidelijk maken, Moenen.
Ik heb geen boek geschreven om de global warming tegen te houden.
Ik heb een boek geschreven over naam maken, verhalen brengen en blijven hangen in het collectieve geheugen. Wat je verhaal ook is.
——Ik citeer uit het boek:————————————
“Hoe denk je dat je kan bijdragen aan een betere wereld?
Denk daarbij dat er veel polemiek is over wat een betere wereld is. Er is niet één beter wereldbeeld. In Nederland vinden de milieuverenigingen dat de wereld beter is zonder de mosselcultuur. En de mosselboeren vinden dat de wereld beter af zou zijn als iedereen zou kunnen genieten van een lekkere pot Zeeuwse mosselen. Allebei willen ze een betere wereld, en toch staan ze lijnrecht tegenover elkaar. Dat kan dus. Je mag gerust meningen polariseren. In Zaventem bestaan twee visies op wat een betere wereld is: één waar er ’s nachts kan geslapen worden omdat het rustig is, en één die van Brussel een bruisende draaischijf maakt voor een gezonde economie. Kies voor een wereldbeeld dat je positief vindt en draag er toe bij dat dat wereldbeeld ooit tot stand komt. Niet zo lang geleden zat ik een jury voor op vraag van de vereniging van deVlaamse en Nederlandse chemiesector. Zij hadden studenten promotiecampagnes laten maken om de sector aantrekkelijker te maken voor de aankomende generatie. Er is een lijn bij me blijven plakken: “chemie, onze tweede natuur”. Even later las ik in Time een artikel over plastic en welke schade wij aan het milieu zouden aanrichten als er geen plastic was. Als plastic en chemische reuzen de planeet kunnen redden, dan komt alles nog goed. Denk erom dat het gaat om de instelling. Met welke instelling ga je te werk. Mogen de mensen erop vertrouwen dat als je succes hebt, dat voor veel mensen goed nieuws is. Hoe meer mensen dichtbij op vakantie gaan in Center Parcs, hoe minder kerosine er in de lucht wordt ingeblazen. Dat is erg chique vandaag.
Er zijn twee petroleumreuzen die Al Gore hebben voelen komen en op dit ogenblik werken aan hun imago. Exxon en BP. Interessant om naar te kijken. Exxon geloof ik en BP schept wantrouwen. Het lijkt me dat BP me wil zeggen “wij zijn groener dan u denkt want wij willen ook dat het goed gaat met de aarde”. Terwijl Exxon mij zegt: “het wordt een soep met ons energieverbruik, we gaan er met fossiele brandstoffen alleen niet komen. Er zal nucleaire nodig zijn en herbruikbare, zoals zon en wind. Moet over nagedacht worden en handen moeten in elkaar geslagen worden.” Exxon heeft een betere wereld voor ogen: één waar alles op volle toeren draait omdat er energie is voor iedereen. Je kan je verzetten tegen dat wereldbeeld, maar je kan niet ontkennen dat Exxon integer is en recht door zee. En dus betrouwbaar.”
——————————————————————–
Het verhaal van Al Gore vind ik een prachtig voorbeeld met massale mobilisatie als gevolg.
Het verhaal van Svenmark vind ik ook een prachtig verhaal. Goed gebracht, en ook een blijver.
Het is niet mijn bedoeling standpunt in te nemen.
Toch niet op deze site.
De reden waarom ik je het artikel doorstuur is om je te tonen dat moraliteit snel kan veranderen met de wetenschappelijke evolutie. Galileo Galilei heeft zijn leven in de gevangenis doorgebracht omdat hij manen rond Jupiter zag met zijn telescoop. Dat was in die tijd immoreel, want in strijd met de leer van Rome. De aarde was het middelpunt van het heelal, zo had de god van de Christenen ze geschapen. Met grote kristallen sferen er rond, voor elke planeet één. Je kan je voorstellen, als Galilei plots manen ziet draaien rond Jupiter, los door die kristallen sferen heen, wat een verwarring dat moet gesticht hebben in het Vatikaan.
Wat opvoeding van de consument betreft, Moenen, denk ik niet aan de zelfregulerende boodschappen van verschillende sectoren. Ik denk aan heel slim georchestreerde campagnes die je zin geven om je wangedrag aan banden te leggen (zoals die van Al Gore) maar daar zijn we nog lang niet aan toe. Wat ik ten zeerste betreur.
De overheid is wereldwijd en in elk land de grootste adverteerder. Met groot bedoel ik, grootste budgetten. Groter dan P&G en Coca-Cola samen. Maar de manier waarop met die budgetten wordt omgesprongen is zo versnipperd, dat je er bijna niks van merkt. Bovendien, zoals ik al eerder schreef, gaat de overheid “belerend” communiceren als het om “opvoedende” boodschappen gaat. Met andere woorden: slecht gedrag afkeuren in plaats van goed gedrag aanmoedigen. Dat heeft geen effect. Een zeldzame uitzondering daarop is de BOB-campagne. Een Belgisch initiatief dat door het buitenland wordt overgenomen.
Wat de rode flesjes van Spa betreft, dat vond ik zelf een schitterend idee waarin ik mijn klant hard heb aangemoedigd. Helemaal in lijn met het boek: look special. Of zo’n flesjes kunnen of niet, laat ik over aan de bevoegde instanties, ervan uitgaande dat die de materie beter beheersen dan ik.
Wat dacht je trouwens van de Koltan die in je gsm zit?>http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/1468772.stm
@Redo, dat van dat boek, dat vind ik een heel goed idee. Als Moenen wil help ik mee aan zijn lanceringscampagne.
Guillaume,
Dedankt voor je uitgebreid antwoord. Ik weet dat de discussie wat aan het ontsporen was, weg van de hele bedoeling van deze website (en ik heb dan nog niet eens een exemplaar van je boek kunnen bemachtigen, laat staan erin beginnen lezen – maar daar wordt aan gewerkt).
Hoe dan ook, ik vond je eerste twee antwoorden te ontwijkend en dus teleurstellend. En gezien je wel ergens een heldenstatus hebt voor mezelf en vele anderen wilde ik toch een beter antwoord. Dus ik moest je wat uit je hok krijgen met praktische voorbeelden, al ben je erin geslaagd om nog steeds niet te antwoorden op de essentie van de vraag. Ik ben ben dus nog steeds niet echt verzadigd maar ik denk dat we deze discussie beter elders verderzitten – als dat gewenst is.
Re: Spa-flesjes: ik betwijfel eerlijk gezegd of ik er zelf aan zou gedacht hebben, maar als je je eigen klanten wil opvoeden qua sustainability had je hen wel kunnen aanraden om eerst een milieu-expert in te huren of simpel Fost Plus even te bellen.
Re: Boek: ik heb niet echt plannen, maar ik heb wel een blog, al gaat die niet altijd over de zwaardere thema’s des levens.
@ moenen
Als kernafval in de woestijn van Nevada in een betonnen bunker zit, doet het quasi niemand kwaad, en tegen die tijd zijn er al methodes ontwikkeld om het afval te verwerken. Trouwens, kernsplijting zoals we het nu nog doen is slechts een tussenstapje naar kernfusie. Want kernfusie heeft in tegenstelling tot kernsplijting geen schadelijk restproduct na verwerking.
Uw argument dat een teveel aan CO2 slechts de Aarde voor enkele tientallen jaren beïnvloedt kan juist zijn, wereldwijd gezien, want CO2 zit rondomrond het aardoppervlak. De klimatologiscche overlast
die kernafval berokkent is echter slechts plaatselijk en doet dus geen mens kwaad.
Met wat jij beweert ontken je het volledige concept van ‘global warming’. Er gaan trouwens véél meer broeikasgassen hun weg naar de atmosfeer vinden wanneer de dooi der permafrost gigantische hoeveelheden methaangas zal loslaten. Even terzijde: methaangas is 10x zo ‘belastend’ als CO2.
Persoonlijk wed ik op: the air engine (youtube, korte termijn), waterstofcellen (LT)& kernfusie (LT). (& nanotechnologie die zelfs vervuiling op atomair vlak zal kunnen aanpakken http://www.google.be/search?q=nanotechnology+nuclear+waste+&ie=utf-8&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:nl:official&client=firefox-a )
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/04/14/AR2006041401209_2.html
Mvg, free
ps: even gegoogled: http://www.cracked.com/article_15767_third-reich-fortune-500-five-popular-brands-nazis-gave-us.html + check eens “the corporation”, over ibm…
Grappig, ik las gisteren nog een column in Wired over hoe de overdaad aan informatie in het huidige internettijdperk leidt tot minder kennis. Een quote die ik erg relevant vond:
‘And when bloggers or talking heads actually engage in debate, it often consists of pelting one another with mutually contradictory studies they’ve Googled: “Greenland’s ice shield is melting 10 years ahead of schedule!” vs. “The sun is cooling down and Earth is getting colder!”‘
Dus, @ Free, ik ga niet terugschieten met artikels die ik heb gegoogled. Ik heb mijn opninie over kernenergie, en er zullen ongetwijfeld duizenden, vaak erg intelligente, mensen zijn die er een ander beeld over hebben, net zoals er duizenden een ongveer aansluitende visie hebben.
De toekomst is aan de hernieuwbare, natuurvriendelijke energie, en van steenkool naar uranium is van de regen in de drop, of eerder van de regen in de stortbui.
