Pietel
Is het probleem van een bank niet dat ze hoegenaamd niet in mijn persoon of mijn welzijn geïnteresseerd zijn?
Banken zijn een noodzakelijk kwaad. Kunnen zij dan een held zijn? Kan een Farizeeër een held zijn en nog functioneren?
Guillaume
De vraag van Geert Noels
09.01.2009Geert Noels is auteur van de bestseller Econoshock en hoofdeconoom van vermogensbeheerder Petercam
http://video.google.com/videoplay?docid=-3549605666319941944“Zie je voor de banksector nog mogelijkheden om van hun merk een held te maken of denk je dat de banksector binnenkort massaal naamsveranderingen gaan doorvoeren om nieuwe heldenmerken te creëren?”
Guillaume: Beste Geert.
In tijden van crisis komen de echte helden boven.
Het volk leeft in onzekerheid. Er is gebrek aan hoop. En er is gebrek aan geloof in de grote spelers. Dat zijn ideale omstandigheden voor echte helden om op te staan. Denk aan Obama. Denk aan Wałęsa. Denk aan Mandela.
Om een heldenverhaal te starten zijn twee parameters nodig:
- De eerste is hoop. Er moet een soort gevoel bij de mensen ontstaan dat hoop niet naïef is. Het heersende cynisme moet doorbroken worden.
- De tweede is geloof dat er iemand is die van die hoop werkelijkheid kan maken.
Er is dus een heldenrol weggelegd voor een bank. Vraag is, of die rol gespeeld gaat worden door een grote oude bekende of door een kleine nieuwkomer. Dat zal in de eerste plaats afhangen van de banken zelf
Nu, wat kan die rol precies zijn?
Wel, om het simpel te houden: het is met financiële creativiteit dat de bankwereld de crisis in gang heeft gestoken. Misschien kan er een bank dezelfde creativiteit aan de dag leggen om de crisis te beëindigen. En zoals de crisis ergens is begonnen (USA), kan ze ook ergens beginnen te eindigen. In België bijvoorbeeld.
Je hebt in België twee actuele problemen.
- Een overschot aan talent. Dagelijks worden er mensen op straat gezet. Die kunnen wat. Die zitten straks thuis.
- Een overschot aan geld. Beleggers zijn op zoek naar gezonde en betrouwbare investeringen.
Stel dat er een bank is die er in slaagt het ene probleem met het andere op te lossen. Met andere woorden, een gezonde financiële voedingsbodem creëren voor kleine opstartende initiatieven, zoals bijvoorbeeld die jongen in de vorige vraag. Ik geloof namelijk dat het antwoord op de crisis uit zo’n kleine hoek kan komen. Kleine, goeie initiatieven, geleid door jonge door ideeën gedreven mensen.
Vergelijk het met een bos. Als een oude boom omver waait, dan red je het bos niet door die boom vast te haken aan een paar andere oude bomen, want die gaan met de tijd mee om. Laat die boom omvallen, en concentreer je op het licht en de ruimte die nu in het bos ontstaat. En geef een beetje mest aan de nieuwe jonge plantjes.
Tweede deel van je vraag Geert:
Neen, ik geloof niet in naamsveranderingen als oplossing. Ik heb daar uitgebreid over in het boek. Het is alsof je thuis een relatiecrisis gaat oplossen door te zeggen, schat vroeger heette ik Jos, voortaan heet ik Rudy, dus alles komt goed. Dat pakt niet. Je bent Jos, en als je die relatie nog goed wil krijgen, kom dan een keer op tijd naar huis en doe een paar verrassende dingen die van jou niet meer verwacht worden. Help eens mee in de keuken en leg je sokken weg. Bijvoorbeeld
Want je mag één ding niet vergeten, Geert, ze heeft ooit van je gehouden. Die bankmerken in België, de mensen hebben daar ooit een sterke band mee gehad. Ze waren er toen je ging bouwen, ze waren er toen je droomde van je eerste auto. Je moet de kracht van zo’n relatie niet onderschatten. Als die zelfde banken er nu in slagen van hun cliënten weer hoop te geven en geloof in hun kunnen, dan is er geen enkele naamsverandering nodig.
Echte helden gaan ook door diepe dalen, dat maakt hun verhaal zelfs menselijker en boeiender voor als ze daarna weer goed te been zijn. Denk maar aan Lance Armstrong.
Vraagje van mij terug, Geert.
Ben ik naïef als ik denk “Save global economy, start in Belgium” ?
http://video.google.com/videoplay?docid=-922630902235345711Antwoord van Geert Noels:
Beste Geert, bedankt voor deze sterke uiteenzetting. De vraag die je op het einde stelt is zo’n fundamentele vraag, dat ik je oneer zou aandoen door ze hic et nunc te beantwoorden. Je weet misschien dat ik deel uitmaak van de Business Counsil van Buitenlandse Zaken. Daarin heb ik cijfers gezien die redelijk alarmerend zijn. België hangt aan het staartje van Europa wat betreft ondernemingslust. Dat ziet er dus niet goed uit voor onze pensioentjes.
Sta me toe, Geert, hier de tijd voor te nemen om alle factoren op een rijtje te zetten en een beeld te krijgen van het geheel.
Intussen mag iedereen die zich geroepen voelt hier reageren.
Voor alle duidelijkheid, de nieuwe vraag van Geert Noels is:
Kan je van “ondernemen” weer een sterk merk maken in België?
Geert, heb mijn licht hierover opgestoken bij betrokkenen binnen onze landelijke grenzen en het is gigantisch complex. Dat betekent dat de oplossing gigantisch simpel moet zijn.
Laten we beginnen met een eerste obstakel: Begripsverwarring.
- De grote meerderheid van de Belgen verwart ondernemingslust met werklust. Omdat de Belg afstamt van een hardwerkend volk, zal hij nog een paar decennia heil zoeken in hard werken. (Terwijl er in de wereld volkeren zijn die bereid zijn harder te werken voor minder geld.) Dus als een Belg zegt, wij zijn het meest ondernemende volkje ter wereld, dan bedoelt hij dat we harde werkers zijn. Terwijl we wat betreft nieuwe start-ups en kleine zelfstandige ondernemingen aan het staartje van Europa hangen. Met andere woorden, als je nu gaat roepen, het wordt tijd dat we ondernemender worden, gaat de Belg reageren: “nog harder werken?”. Met nog andere woorden, die Belg gaat enorm trots zijn op zichzelf dat hij een berg zand van de ene plaats naar de andere heeft vervoerd, en terug, zonder zich af te vragen of hij wel iets geproduceerd heeft. Die Belgen zijn dus tevreden over zichzelf, als ze maar moe zijn ’s avonds. Of iemand er iets aan heeft gehad is bijzaak.
- De rest van de Belgen verwart “ondernemen” met een eigen zaak beginnen. Terwijl je heel “ondernemend kan” zijn binnen een bestaande organisatie. Robin Williams in Dead Poets Society was een ondernemend leraar voor zijn klas. Daens was een ondernemend priester binnen de kerkgemeenschap.
Een heel zeldzame keer ga je iemand “ondernemen” zien beschrijven als “slim omgaan met de mogelijkheden die je krijgt” of “je talenten ten dienste stellen van de gemeenschap zodat de gemeenschap je daarvoor waardeert op een manier die jou gelukkig maakt.”
Dus dat wordt het eerste dat we moeten rechtzetten. Wat is “ondernemen”.
Graag hoor ik van de beursgoeroe zijn definitie van “ondernemen”.
12:17 pm
09.01.2009 om 04:52 pm
09.01.2009 om 05:15 pm
Stefaan Vandist
Als leek heb ik altijd moeite gehad om die krediet- en financiële crisis te begrijpen.
Ik heb het me graag laten uitleggen als: banken ontwikkelden financiële producten zonder reële onderwaarde. Of de onderwaarde verdween naarmate zo’n financiële producten werden doorverkocht, gecombineerd en herverpakt.
Na verloop van tijd werd het lucht.
Zou het kunnen dat er uitgerekend nu ruimte is voor nieuwkomers die verfrissende en nieuwe reële banden aanrijken met nieuwe, duurzame economische activiteiten?
Bijvoorbeeld:
Mijn zonnepanelenpark op de daken van Antwerpse havenbedrijven is niet alleen een installatie, maar ook een financieel product, een fonds waar je in kan investeren, en dat meer opbrengt dan en spaarboekje. Want de zon bedriegt niet, is niet inhalig, en houdt niet op met schijnen.
09.01.2009 om 05:23 pm
Peter de Vrede
@Pietel
Als je dat gelooft, geloof je even goed dat alle mensen slecht zijn, want achter die banken staan mensen. Er zijn echt wel mensen in die banken die het goed willen doen.
Laat die helden opstaan !
10.01.2009 om 05:41 pm
Johan van Mol
Je investeert niet in de zon hé, je investeert in een project van mensen.
Dus of je nu investeert in huizen of in zonnepanelen, iemand moet het feest betalen. Aan de basis van de kredietcrisis ligt het feit dat er werd geïnvesteerd in huizen van mensen die het niet konden betalen. Dit is wel een reële waarde. Alleen is die waarde met de immomarkt in de US gekelderd.
De herverpakking heeft ervoor gezorgd dat het een globaal probleem werd, maar is m.i. niet de oorzaak van het probleem. Ongetwijfeld kan Geert Noels hier beter op antwoorden.
Maar het lijkt me alleszins een goede investering. Alles wat te maken heeft met sustainability heeft minder last van de crisis.
Bovendien zijn fossiele brandstoffen dood! Alle energie komt uiteindelijk toch van de zon, ook olie, via allerlei inefficiënte en langdurige omwegen. We kunnen beter rechtstreeks aftappen van de bron.
11.01.2009 om 12:58 pm
Guillaume
@pietel
Je kan het ook positief bekijken: geld is een abstractie en betekent niets tenzij je het een betekenis geeft via duidelijke afspraken. Dat doen banken dus. Of ze proberen toch. Jij kan nu al in het huis wonen dat je pas binnen twintig jaar hebt verdiend. Mooi toch?
Natuurlijk is een bank geen humanitaire instelling. Maar het biedt ons wel een platform via het welke wij elkaar kunnen helpen. Als we ons allemaal aan de afspraken houden.
12.01.2009 om 04:40 pm
Johan Peeters
Ik ben niet financieel onderlegd, dus ga ik af op mijn gevoel. Zou het niet kunnen dat de meerwaarde in het coöperatieve zit. Dat het ’samen staan we sterk’ gevoel ons er terug bovenop brengt. Ga maar na wie het meest verwezenlijkt. Een ploeg die gelooft of een hoop individuen. Waarmee ik niet wil zeggen dat individuen geen waarde hebben. Want een geheel kan maar bestaan dankzij haar deel-gehelen. In deze redenering moet er ooit bij het ontstaan van het begrip bank toch een goede inborst geweest zijn die geloofde in zij die investering nodig hadden. Mijn geloof is dan ook dat het net een mentaliteit van intrinsieke samenwerking ipv concurrentie is die ons verder help. Een visie die nadenkt over wat de meerwaarde is (en dan bedoel ik niet 3% tov 4%)op lange termijn voor ons als samenleving. Of bekijk ik het nu allemaal te naïef?
12.01.2009 om 10:14 pm
Ronny Van de Voorde
Beste Guillaume en Geert
Ik wil wel graag iets doen, en ben het beu om afhankelijk te zijn van de grillen van grote bedrijven. Ik wil zelfs mijn eigen zaak oprichten, en ben bereid heel hard te werken.
Alleen, en dat klinkt zo lullig, ik weet niet waar de wereld staat op te wachten.
Dus hier heb je iemand die zegt: ik hoef geen vast salaris, geen auto en geen zekerheid, maar ik wil wel een richting uit en dat kan ik niet alleen.
Ben ik dan geen ondernemer ?
Of moet ik andere mensen vinden die me de richting kunnen uitsturen.
Ik ben trouwens 100% zeker dat er veel mensen rondlopen zoals ik.
beste groeten,
Ronny
13.01.2009 om 03:25 pm
Guillaume
Beste Ronny, goed uitgangspunt: “Waar staat de wereld op te wachten”.
Weet je dat heel veel geslaagde ondernemers zijn begonnen vanuit iets dat ze zelf nodig hadden. Guy Mortier heeft met HUMO een blad gemaakt dat hij zelf wou lezen, en dat niet bestond. In het boek heb ik het over hoe Andrew Ritchie aan de Brompton is begonnen omdat hij zelf een heel nieuw soort fiets nodig had.
Dus kijk goed om je heen. Steek een notaboekje en een potlood op zak en noteer elke dag wat er ontbreekt in de wereld. Binnen enkele maanden heb je al een goudmijn aan ideeën.
26.01.2009 om 09:46 am
Hilde
Beste Guillaume en Geert,
Ik ben een kleine garnaal, werkzaam in een financiele instelling.
Wij, aan de basis van de piramide die een bank toch is, hebben voeling met onze klanten. De top gaat helaas minder empathisch om met hun klienteel. Mijn houvast om elke dag (nog steeds nodig) positief en enthousiast onze instelling te ‘promoten’ tov van onze klanten is een stelling van Guillaume: ‘het verschil tussen een proces en een procedure…’. Mijn persoonlijke, intuitieve mentaliteit draait daar op, Guillaume kan het evenwel onder woorden brengen. Dat is ook waarom ik zo genoten heb van het boek. Mijn intuitieve gedachten worden hier zorgvuldig verwoord. Prachtig!!
10.03.2009 om 07:36 pm
Jean-Louis Van Marcke
@ Ronny Van de Voorde
Ik geloof in het concept “Entrepreneurship from frustration”. Kijk rondom jou wat mank loopt, open je ogen, en je zal zien dat er tientallen ideëen opkomen. Onlangs zat ik nog in de auto aan het nadenken over een nieuw concept dat videobeelden naar mijn gsm zou sturen met camerabeelden van snelwegen om de files te kunnen volgen. Ik er heb er zo 2 per maand, maar mijn frustratie is dat ik ze niet kan uitvoeren daar ik mijn eigen businesses moet runnen. Ik zoek dus ondernemers om samen (mijn) ideëen uit werken. Maar je moet wel dan wel de juiste “drive” en mentaliteit hebben. Mail naar partners (at) bobex (punt) com
11.05.2009 om 09:41 pm
Bruno Tindemans
Een van de beste definities van ondernemerschap is: “The pursuit of opportunity without regard to resources currently controlled” (van Harvard Professor Howard H. Stevenson). Vanuit deze definitie is ondernemen een opportuniteit nastreven met middelen van anderen. En is ondernemerschap een bijzondere management attitude, onafhankelijk van de grootte van de organisatie. Definitie is niet banaal en elk woord ervan kan je onderbouwen. Essentie is dat je iets nastreeft(op basis van een visie die een opportuniteit ziet), zonder de middelen (mensen, financies, kennis,…)zelf te controleren.