HeldEnMerk

Guillaume

De vraag van Dora De Sorte

17.05.2010 YouTube Preview Image

Dora De Sorte werkt met kansarme jongeren in Aberdeen Schotland:

“Kan creativiteit de veerkracht van kwetsbare jongeren versterken?”

Guillaume:

Beste Dora, dit gaat natuurlijk even niet over Heldenmerk. Deze vraag gaat al over mijn volgende boek, de Essentie van Creativiteit.

Maar ik vind de vraag zo mooi.

Natuurlijk versterkt creativiteit de veerkracht van jongeren. Creativiteit verstevigt het geloof in jezelf.

Een mens is maar een hulpeloos wezen. Je loopt maar wat rond op deze wereld en je zoekt voor jezelf een manier om iets te betekenen. Op zoek naar de zin van het leven. Of erger nog, op zoek naar het doorbreken van de zinloosheid van je leven.

Als je jong bent ga je experimenteren. Je wil scoren. Je wil iets kunnen waarvoor je bewondering krijgt.Je wil in de aandacht komen. Jongens en meisjes uit nette gezinnen worden daarvoor naar de hockeyclub of het voetbal gebracht na de muziekschool en voor het huiswerk maken. Jongeren die aan hun lot worden overgelaten leren scoren door autoradio’s te jatten en mensen op de bus bang te maken. Wij ervaren dat als crimineel en agressief gedrag. Voor hen is het een heel natuurlijke manier om iets te betekenen. Iemand zijn waarmee rekening moet gehouden worden. Iemand die morgen misschien wel in de krant komt.

Of in de mode.

De hele broek-op-de-kont mode van enkele jaren geleden is afkomstig van gangsterbendes in L.A. Als je daar  gepakt wordt door de politie nemen ze je broeksriem af.  Even later sta je op straat met afgezakte broek.

Via de gangsterbendes komt het beeld bij de gangsterrap terecht en geraakt zo via televisie en youtube clips tot in Schilde en Ukkel.

Gangsterrap is trouwens een heel mooi voorbeeld van hoe creativiteit je sterk kan maken in moeilijke omstandigheden.

Maar even terug naar de essentie. Je bent dus op zoek naar een vorm van bewondering. Wat jongeren niet vanzelf weten is dat ze zelf kunnen bepalen waarvoor ze bewonderd worden. Ze gaan dan de voorschriften volgen van de groep en de omgeving. Die omgeving kan de voorschriften bepalen zoals het hen best uitkomt. Als een bende zegt, je kan scoren door die combi in brand te steken, dan is dat zo.

Bij creativiteit zit het anders. Je gebruikt eigen normen. Jij bepaalt wat goed is en wat niet. In de eerste plaats toch. Pas in de tweede plaats ga je je zorgen maken of anderen er ook van onder de indruk zijn. Die moeilijkheid - dat je eerst in je eigen binnenste moet op zoek gaan naar wat juist voor je is - is niet eenvoudig te overwinnen. Eigenzinnigheid wordt in bendemilieus nog minder op prijs gesteld dan in de echte wereld. Daar kan jij als organisatie dus best bij helpen. De zoektocht naar de innerlijke stem. Ik ben geen psycholoog, ik kan je niet zeggen hoe dat precies moet. Maar ik kan je wel zeggen dat daar de knoop zit.

De kracht die geëist wordt van een kind om zich los te werken uit zijn omgeving is immens. Maar een kind kan enorm veel kracht ontwikkelen als het die kracht leert ontdekken, ontwikkelen en ten goede gebruiken. Als het dingen als verdriet, woede en wanhoop leert zien als grondstoffen voor een creatieve expressie.

Iedereen wil aandacht. Niet iedereen heeft geleerd dat er positieve en negatieve aandacht is.

Baden Powell leerde jongeren scoren met “goede daden”. Dat is al iets. Wat jij probeert te doen is nog een stap verder. Jongeren leren scoren met eigen verbeeldingskracht. Ik durf te denken dat het van jonge mensen in bedenkelijke milieus al heel wat creativiteit vereist om gewoon te kunnen overleven. Als je die creativiteit en energie in goeie banen kan leiden, dan gebeuren er wonderen.

Met andere woorden, Dora, jij probeert ze niet te temmen. Jij wil ze vleugels geven. Heel mooi.

08:31 am
23.08.2010 om 10:04 am

Mark Vandael

Beste Dora en ook Guillaume,
Dit verhaal doet me direct denken aan wat ik deze zomer in Trier zag. Daar zat een bedelaar op straat. In plaats van gewoon een bekertje neer te zetten en te hopen op wat geld, had hij met de opbrengst van de voorbij dagen wat knutselmateriaal gekocht (vilt, rafia, satéprikkers, …) en was hij poppetjes gaan maken die mensen konden meenemen, zomaar. Uiteraard in de hoop van ook daar weer een centje voor te krijgen. En hij had er ook een bordje bij gezet met ‘basteln statt bettlen’. Je begrijpt dat de man merkelijk beter scoorde dan zijn collega’s die er zomaar zaten. Ik kan dus enkel beamen: ja, creativiteit kan kansarmen wel degelijk helpen!

18.12.2010 om 10:42 am

Lien

Beste Dora,

Probeer zeker eens de documentaire “Persona non Grata” van Fabio Wuytack vast te krijgen. Het vertelt het verhaal van Fabio zijn vader die als priester de sloppenwijken van Caracas (Venezuela) intrekt en daar aan de hand van creativiteit (de man zelf is een getalenteerd beeldhouwer) generaties verpauperde inwoners terug de kracht geeft om op te komen voor hun rechten.
Aarzel niet om hen eventueel rechtstreeks te contacteren.

Hier de trailer: http://www.youtube.com/watch?v=xkdMvI3W5Zo
Hier een interview:
http://www.youtube.com/watch?v=eSCzuuUBxEc